Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Słubicach

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 4 grudnia 2024 r.

Powód K. S. w pozwie sprecyzowanym pismem procesowym z dnia 02.04.2024 r. (k-20) wniósł o zasądzenie od pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w S. na swoją rzecz kwoty 14.110,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu, tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę. Wskazał, że podane przez pozwaną przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę były nierzeczywiste oraz nie stanowiły powodu rozwiązania przez pozwaną stosunku pracy z powodem. Absencja powoda w pracy, z przyczyn usprawiedliwionych, wynikających ze stanu zdrowia powoda, nie spowodowała dezorganizacji w produkcji, nie zaburzyła ciągłości pracy ani nie wywarła negatywnego wpływu na ekonomiczne i organizacyjne interesy pozwanej spółki. W czasie absencji chorobowych powoda w pracy w pozwanej miały ponadto miejsce przestoje w pracy. Za zarzucane powodowi przez pozwaną nieprzestrzeganie zasad i przepisów BHP powód został natomiast ukarany przez pozwaną naganą w dniu 15.12.2023 r., po której otrzymaniu powód nie naruszał obowiązujących zasad i przepisów BHP.

Pozwana (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w S. w odpowiedzi na pozew (k-28-47) wniosła o oddalenie powództwa w całości. Z ostrożności procesowej podniosła, że żądana przez powoda kwota odszkodowania przekracza wysokość odszkodowania wynikającą z regulacji zawartej w kodeksie pracy, zgodnie z którą ewentualna kwota odszkodowania może w przypadku powoda wynosić maksymalnie 13.520,04 zł. Pozwana spółka podniosła, że przez cały okres zatrudnienia powód kilkakrotnie naruszył przepisy BHP, za co otrzymywał ustne upomnienia. Dotyczyły one jazdy powoda na elektrycznym wózku paletowym, korzystania przez powoda z telefonu komórkowego podczas wykonywania pracy. W dniu 14.12.2023 r. pozwana przeprowadzała audyt dotyczący przestrzegania przez pracowników przepisów BHP. Stwierdziła wówczas, że powód, nieprawidłowo, poruszał się wózkiem elektrycznym paletowym, stojąc na widłach wózka. Przedmiotowy wózek nie służył do przewozu osób, lecz – rzeczy. Potencjalne zsunięcie się nogi powoda z wózka mogło grozić uszkodzeniem ciała powoda. Za powyższe zachowanie pozwana ukarała powoda karą nagany. Ponadto powód często przebywał na zwolnieniach lekarskich: w roku 2021 - 42 dni robocze, w roku 2022 – 20 dni roboczych, a w 2023 r. – 25 dni roboczych. Nieobecności powoda w pracy dezorganizowały pracę przedsiębiorstwa pozwanej spółki i, w konsekwencji, powodowały ujemne skutki dla interesów pozwanej. Pozwana zaprzeczyła jednocześnie, aby nieobecności powoda, za wyjątkiem przypadającej od 17.07.2023 r. do 21.07.2023 r., miały miejsce w czasie zaplanowanych przerw w produkcji pozwanej spółki. Powód nie uprzedzał ponadto pozwanej o swoich nieobecnościach. Wskazane przez pozwaną spółkę przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę, tj. nieprzestrzeganie przez powoda zasad i przepisów BHP oraz dezorganizujące pracę w pozwanej absencje chorobowe powoda, stanowiły rzeczywiste i konkretne powody zakończenia łączącego pozwaną z powodem stosunku pracy.

Sprawa została rozpoznana na zasadach ogólnych.

Sąd ustalił, co następuje:

Powód K. S. od 2015 r. legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, orzeczonym na stałe. Został zatrudniony u poprzednika prawnego pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w S. z dniem 12.08.2018 r. na stanowisku pracownika linii produkcji materacy, na podstawie umowy o pracę. W pozwanej spółce pracował na takim samym stanowisku pracy. Obsługiwał pakowarkę, tricover, był odpowiedzialny za oklejenie materacy oraz przewóz materacy na terenie hali produkcyjnej, na plac magazynowy. Przewóz materacy powód wykonywał przy pomocy ręcznego wózka paletowego o napędzie elektrycznym, rozwijając nim prędkość od 2 do 5 km/h. Pokonywał nim odległość od 50 m. do 100 m. Do obsługi maszyn powód został przeszkolony na terenie Niemiec. Świadek P. K. był przełożonym powoda, zatrudnionym na stanowisku kierownika działu produkcji materacy.

Dowody:

- zeznania świadka P. K. (godz. 00:05:51, 00:11:26, 00:57:38 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-147-148),

- przesłuchanie powoda K. S. (godz. 00:00:44 rozprawy w dniu 04.12.2024 r., k-169),

- akta osobowe

W lipcu każdego roku w pozwanej spółce przez okres ok. trzech tygodni trwa przerwa urlopowa, w czasie której praca na hali produkcyjnej nie jest wykonywana. W roku 2023 przypadła ona od 01.07.2023 r. do 19.07.2023 r., z tym że dni 20.07.2023 r. i 21.07.2023 r. również były w pozwanej dniami wolnymi od pracy, a 22.07.2023 r. i 23.07.2023 r. przypadały odpowiednio sobota i niedziela. W lipcu 2023 r. powód korzystał z urlopu wypoczynkowego od 03.07.2023 r. do 16.07.2023 r.

W grudniu każdego roku, po Świętach Bożego Narodzenia, przez ok. 3-4 dni pozwana spółka przeprowadza inwentaryzację. Część pracowników korzysta wówczas z urlopów wypoczynkowych, a części – zlecane są wówczas inne niż standardowo, czynności do wykonania. Nieobecność pracownika w pozwanym zakładzie pracy w okresach przeprowadzania inwentaryzacji nie dezorganizowała pracy w pozwanej spółce.

W 2023 r., z powodu choroby, powód był nieobecny w pracy od 18.04.2023 r. do 30.04.2023 r., od 17.07.2023 r. do 30.07.2023 r. i od 19.12.2023 r. do 31.12.2023 r., łącznie - przez 25 dni. W czasie zwolnienia lekarskiego od 17.07.2023 r. do 30.07.2023 r. powód korzystał z rehabilitacji związanej ze zdiagnozowaną u powoda przepukliną kręgową.

W roku 2022 powód był nieobecny w pracy z powodu choroby przez 20 dni, a w 2021 r. – przez 42 dni. Nieobecności powoda w pracy nie wpływały na ewentualne opóźnienia w produkcji bądź jej zatrzymanie.

W styczniu 2024 r. ani w lutym 2024 r. powód nie korzystał ze zwolnień lekarskich.

Dowody:

- harmonogram pracy (...) (k-100),

- zestawienia absencji powoda K. S. w roku 2023 (k-94, 98),

- zestawienie absencji powoda K. S. w roku 2024 (k-99),

- zestawienie absencji powoda K. S. w roku 2021 i w roku 2022 (k-96-97),

- zeznania świadka P. K. (godz. 00:22:04, 00:11:26, 00:57:38 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-147-148),

- zeznania świadka A. D. (godz. 01:36:20 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-149),

- przesłuchanie powoda K. S. (godz. 00:00:44, 00:08:51, 00:26:59 rozprawy w dniu 04.12.2024 r., k-169-170).

Powód wielokrotnie używał ręcznego wózka paletowego o napędzie elektrycznym w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, tj. stawał na widłach wózka służących do załadunku towarów bądź siadał na przewożonych wózkiem materacach. Przełożony powoda, świadek P. K. bezskutecznie zwracał powodowi uwagę na nieprawidłowość takiego zachowania.

W dniu 14.12.2023 r. w pozwanej spółce przeprowadzany był audyt wewnętrzny, w trakcie którego sprawdzano m.in. przestrzeganie przez pracowników zasad i przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy . Stwierdzono wówczas, że powód przemieszczał się wózkiem elektrycznym paletowym nieprawidłowo, stojąc na jego widłach. Za powyższe zachowanie powód został ukarany karą porządkową nagany, w dniu 15.12.2023 r. W związku z ukaraniem powoda pozwana spółka nie przyznała powodowi premii za grudzień 2023 r. Po otrzymaniu ww. kary powód przestał naruszać zasady i przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy.

Dowody:

- protokół audytu wewnętrznego BHP -tydzień 50 (k-86),

- zawiadomienie o zastosowaniu kary porządkowej (k-91),

- zeznania świadka P. K. (godz. 00:05:51, 00:11:26, 00:36:35, 00:57:38, 01:04:31 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-147-148),

- zeznania świadka A. D. (godz. 01:16:16, 01:32:58 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-149),

- przesłuchanie powoda K. S. (godz. 00:08:51, 00:17:24, 00:26:59, 00:34:17 rozprawy w dniu 04.12.2024 r., k-169-170).

W dniu 29.02.2024 r. pozwana spółka wypowiedziała powodowi stosunek pracy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę podała: niespełnianie przez powoda oczekiwań pracodawcy odnośnie do świadczonej pracy, polegające na częstym nieprzestrzeganiu zasad i przepisów BHP oraz absencje chorobowe powoda skutkujące dezorganizacją pracy na dziale materacy oraz przedsiębiorstwa pracodawcy i mające istotny, negatywny wpływ na interesy pracodawcy.

Dowód:

- oświadczenie pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w S. z dnia 29.02.2024 r. o wypowiedzeniu powodowi K. S. umowy o pracę (k-5).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się w znacznej części uzasadnione.

W myśl art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

Wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony i nieokreślony stanowi zwykły sposób zakończenia stosunku pracy. Jednocześnie, oprócz zgodności z prawem, winno być ono uzasadnione, tj. spełniać wymóg podania rzeczywistych, konkretnych i uzasadniających zakończenie stosunku pracy przyczyn.

W przedmiotowej sprawie pozwana spółka w złożonym powodowi w dniu 29.02.2024 r. oświadczeniu o wypowiedzeniu stosunku pracy wskazała zarówno konkretne jak i, w części, rzeczywiste przyczyny podjętej przez siebie w tej mierze decyzji. Powód w 2023 r. wielokrotnie nieprawidłowo korzystał z przeznaczonego do przewozu rzeczy paletowego wózka elektrycznego, stając na jego widłach bądź siadając na przewożonych materacach. Przełożony powoda, świadek P. K., wielokrotnie zwracał na to powodowi uwagę.

W 2023 r., z powodu choroby, powód był niezdolny do pracy przez 25 dni i w tej części przedmiotowa przyczyna spełnia wymóg zgodności ze stanem rzeczywistym oraz konkretności.

Przedmiotem rozpoznania sądu, oprócz ustalenia faktu nieobecności powoda w pracy z powodu choroby, było ustalenie wymiaru tej nieobecności oraz jej wpływu na ewentualną dezorganizację pracy na dziale materacy i w przedsiębiorstwie pozwanego pracodawcy oraz interesy pozwanej spółki. Nieobecność pracownika w pracy z powodu choroby stanowi z jednej strony realizację przysługujących pracownikowi uprawnień pracowniczych związanych z jego stanem zdrowia i zdolnością do pracy, a z drugiej strony – zwykłą okoliczność mieszczącą się w granicach obciążającego pracodawcę ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarcza oraz ponoszeniem jej kosztów osobowych i majątkowych. Powód K. S. legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności orzeczonym na stałe, w 2015 r., a zatem jeszcze przed zatrudnieniem powoda u poprzednika prawnego pozwanej spółki. W związku ze swoim stanem zdrowia powód średnio corocznie korzystał z rehabilitacji. Nieobecność powoda w pracy w okresie od 17.07.2023 r. do 30.07.2023 r. spowodowana była korzystaniem przez powoda z zabiegów rehabilitacyjnych związanych ze zdiagnozowaną u powoda przepukliną kręgową. Część tej nieobecności, przypadająca w okresie od 17.07.2023 r. do 21.07.2023 r., miała miejsce w okresie corocznej, zaplanowanej przez pozwaną, przerwy w świadczeniu pracy oraz w dniach wolnych od pracy. Dni 22.07.2023 r. i 23.07.2023 r. przypadały natomiast odpowiednio w sobotę i niedzielę. Zatem w lipcu 2023 r. nieobecność powoda w pracy z przyczyn chorobowych przypadła na okres pracy w pozwanej spółce jedynie od 24.07.2023 r. do 28.07.2023 r. W grudniu 2023 r. przez ok. trzy-cztery dni, po Świętach Bożego Narodzenia, pozwana przeprowadzała inwentaryzację. Jak zeznał świadek P. K., w jej trakcie część pracowników korzysta z urlopów wypoczynkowych, a część – wykonuje inne, niż zwykle, zadania. Jak dalej stwierdził świadek: „nieobecność pracownika w trakcie inwentaryzacji nie dezorganizuje pracy spółki” (godz. 00:22:04 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-147v). W grudniu 2023 r. powód był natomiast nieobecny w pracy z powodu choroby, od 19.12.2023 r. do 31.12.2023 r., czyli m.in. w okresie trzy-czterodniowej inwentaryzacji.

Nieobecności pracownika w pracy z powodu choroby mogą stanowić potencjalną przyczynę dezorganizacji pracy wykonywanej u pracodawcy, jeżeli są częste bądź długotrwałe. W 2023 r. powód trzykrotnie korzystał ze zwolnień lekarskich, łącznie przez 25 dni. Powyższa częstotliwość, jak i łączny wymiar nieobecności powoda w pracy z powodu choroby, biorąc pod uwagę stan zdrowia i stopień niepełnosprawności powoda, nie są znaczne. Ponadto, co najmniej osiem dni tej nieobecności przypadło w okresach zaplanowanej przez pozwaną corocznej przerwy urlopowej, dni wolnych od pracy (od. 17.07.2023 r. do 21.07.2023 r.) oraz okresu inwentaryzacji w pozwanej spółce (trzy, cztery dni po 26.12.2023 r.). Przede wszystkim jednak pozwana spółka nie wykazała, aby nieobecności powoda w pracy z przyczyn chorobowych spowodowały dezorganizację pracy na dziale materacy i w przedsiębiorstwie pozwanej i miały negatywny wpływ na jej interesy. Jak zeznał przełożony powoda, świadek P. K., nieobecności powoda w pracy nie wpływały na opóźnienia produkcji, ani nie powodowały jej zatrzymania (godz. 00:22:04 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-147v). Jak wyżej podano, świadek stwierdził również, że „nieobecność pracownika w trakcie inwentaryzacji nie dezorganizuje pracy spółki” . Świadek A. D. wskazywał wprawdzie, że nieobecność pracownika w pracy powoduje opóźnienia produkcji i wysyłki, a pracownicy pozwanej M. T. i G. S., którym przysługiwały wyższe wynagrodzenia za pracę, byli przesuwani ze innych działów na dział produkcji materacy. Z zeznań świadka ani z innych zaoferowanych przez stronę pozwaną dowodów nie wynika jednak, w jakich okresach powyższym osobom była zlecana praca na dziale produkcji materacy, ani że miała ona związek z nieobecnością powoda w pracy z powodu choroby. Podane natomiast przez świadka P. K. problemy związane z nieobecnościami powoda w pracy wynikały nie tyle z okoliczności ich zaistnienia, co – z niepowiadomienia pozwanej spółki przez powoda o jego nieobecności z powodu choroby. Wskazana przez świadka okoliczność, tj. nieinformowanie pozwanej spółki przez powoda o niezdolności powoda do pracy nie stanowiła jednak przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę i nie podlegała w związku z tym badaniu przez sąd jako ewentualny czynnik uzasadniający decyzję pozwanej o zakończeniu z powodem stosunku pracy. Nieobecności powoda w pracy z powodu choroby, przypadające po wręczeniu powodowi oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę, nie miały natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, jako okoliczności zaistniałe po podjęciu przez pozwaną decyzji o rozwiązaniu z powodem stosunku pracy.

W 2022 r. powód był nieobecny w pracy z powodu choroby przez 20 dni, a zatem – w wymiarze mniejszym niż w 2023 r., natomiast w 2021 r. – przez 42 dni. Wymiar nieobecności powoda w pracy w 2021 r., z uwagi na upływ ponad dwóch lat od zaistnienia tej okoliczności do podjęcia przez pozwaną decyzji o wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę, nie stanowi uzasadnionej przyczyny ww. decyzji.

Pozwana spółka w dniu 15.12.2023 r. ukarała powoda karą porządkową nagany za rażące złamanie zasad BHP poprzez jeżdżenie na ręcznym wózku paletowym służącym do przewożenia materacy. Ponadto powód nie otrzymał premii za grudzień 2023 r. Okoliczność ukarania pracownika karą porządkową nie stanowi przeszkody do rozwiązania, z tego samego powodu, umowy o pracę z danym pracownikiem. Rozważając możliwość rozwiązania umowy o pracę z tego samego powodu, który stanowił podstawę nałożenia na pracownika kary porządkowej, pracodawca jest jednak zobowiązany wziąć pod uwagę zarówno rodzaj i ciężar gatunkowy naruszenia przez pracownika obowiązków z zakresu przestrzegania organizacji i porządku w procesie pracy oraz przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, jak i ewentualne: upływ czasu od nałożenia kary porządkowej i związaną z nim skuteczność zastosowanej kary porządkowej oraz cel wypowiedzenia umowy o pracę.

W przedmiotowej sprawie powód znał obowiązujące go zasady i przepisy BHP w zakresie korzystania z ręcznego wózka paletowego i zrozumiał przyczynę nałożenia przez pozwaną na powoda kary jako spowodowanej nieprzestrzeganiem przez powoda powyższych zasad. Przestał wówczas naruszać ciążące na ni, w tym zakresie obowiązki. Jak zeznał przełożony powoda, świadek P. K., po otrzymaniu kary powód przestrzegał zasad i przepisów BHP (godz. 00:11:26 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-147v). Świadek nie potrafił sobie przypomnieć, aby w styczniu lub w lutym 2024 r. miał jakiekolwiek zastrzeżenia do powoda jako pracownika (godz. 00:36:35 rozprawy w dniu 09.09.2024 r., k-148). Wypowiedzenie umowy o pracę powód otrzymał w dniu 29.02.2024 r., a zatem po upływie dwóch i pół miesiąca od zastosowania przez pozwaną wobec powoda kary porządkowej. Powyższy okres pozwalał ocenić pozwanej spółce skuteczność nałożonej na powoda kary. W tym czasie powód przestrzegał obowiązujących go przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Nałożona na powoda kara nagany w dniu 15.12.2023 r. okazała się zatem właściwym, skutecznym i wystarczającym środkiem reakcji pozwanego pracodawcy na nieprawidłowe zachowania powoda. Niewątpliwie pozwana mogła, oprócz nałożenia na powoda kary, rozważyć wypowiedzenie powodowi stosunku pracy, z tego samego powodu, z którego nałożyła na powoda karę, w grudniu 2023 r. Takiej decyzji pozwana jednak nie podjęła. Przez dwa i pół miesiąca przyjmowała świadczenie przez powoda na swoją rzecz pracy i nie zgłaszała żadnych uwag do przestrzegania przez powoda zasad i przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Zarówno upływ ww. czasu od nałożenia na powoda kary porządkowej i jej skuteczność jak i cel wypowiedzenia umowy o pracę w tym zakresie (w postaci zapewnienia przestrzegania przez zatrudnionych pracowników ciążących na nich obowiązków z zakresu BHP), wobec skuteczności zastosowanej przez pozwaną kary, nie uzasadniały wypowiedzenia powodowi umowy o pracę z tej przyczyny.

Wskazane przez pozwaną spółkę przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę, w postaci nieprzestrzegania przez powoda zasad i przepisów BHP oraz absencji chorobowych powoda, nie uzasadniały wypowiedzenia powodowi umowy o pracę.

Mając powyższe na uwadze zasądzono od pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w S. na rzecz powoda K. S. kwotę 13.569,57 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 15.05.2024 r., tj. od dnia doręczenia odpisu pozwu pozwanej spółce do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę, na podstawie art. 45 § 1 k.p. w zw. z art. 47 ¹ k.p. Kwota zasądzonego odszkodowania odpowiada trzymiesięcznemu wynagrodzeniu powoda za pracę liczonemu jak ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, zgodnie z treścią przedłożonego w tej mierze przez pozwaną zaświadczenia z dnia 24.06.2024 r. (k-135), którego powód nie kwestionował.

W pozostałym zakresie, przewyższającym ww. kwotę odszkodowania, oddalono powództwo jako nieuzasadnione.

Wyrokowi w pkt I nadano rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 4.762,00 zł odpowiadającej jednomiesięcznemu wynagrodzeniu powoda za pracę (k-135), na podstawie art. 477 ² § 1 k.p.c.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano ściągnięcie od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Słubicach kwoty 750,00 zł tytułem opłaty sądowej, od której uiszczenia powód był zwolniony.